Andrej i Natalja živeli v Moskvě 15 lět. On — IT-specialist, ona — dizajnerka interjerov. Stan 48 kvadratnyh metrov na 17. etažu, 90 minut v metro každy den, i dva syna, ktori igrali na balkonu, zato že dvor byl parkovišče. «Ja vidil nebo tolko čerez okno avtobusa», govori Natalja.
V 2020 godu oba počali rabotati iz doma. I togda oni pomislili: čemu my živemo tu? Za cěnu jih stana v Moskvě oni mogli kupiti veliky dom s zemljeju. Oni iskali dva lěta. Na koncu oni našli stary drěveny dom v selě pri Pskově: 120 kvadratnyh metrov, gektar zemlje, ruska pečka, banja i staryj sad s jablokami.
Prvu zimu oni ne zabudut. Temperatura padala na −30 gradusov. Vodna rura zamerzla. Avtobus v grad ide dva raza na den. Najbliža aptěka jest 25 kilometrov daleko. Internet byl slaby, i Andrej musěl kupiti satelitnu antenu za 800 evro. «Ja dumala, že budemo romantično sěděti pri pečce», smějet se Natalja. «A ja sěděla na krovu i čistila sněg.»
Sosědi snačala gledali na nih kako na «gradskyh durakov». Ale děd Mihail, 80 lět, sosěd čerez dorogu, pokazal Andreju, kako topiti pečku, kako sušiti drva i kako soliti gribi. V zamenu Andrej popravil jemu telefon i naučil ga zvoniti po video vnukam.
Synovi, Sava (9) i Gleb (6), byli najsrěćnějši. Selska škola imaje 40 učenikov i jednoga učitelja na dva klasa. Ale děti imajut lěs, rěku, kozu i velosiped. «V Moskvě oni gledali v telefon. Tu oni prihodijut domov, kogda je mrak, s rukami polnymi blata», govori Natalja.
Ne vse jest idealno. Natalja nedostavaje teatry, izložbe i kafiće. Ona jezdi v Moskvu jedin raz v měsecu, da vidi prijateljev. Kogda Gleb imal temperaturu 40 gradusov noćju, oni jehali 50 minut do bolnice. Andrej priznaje, že bez zaslonov rabotna komunikacija jest trudnějša.
Ale po trěh lětah oni ne žalujut. «My ne bežali iz grada», govori Andrej. «My bežali k něčemu: k tišině, k vrěmeni, k zvězdam nad dvorom.» Lani oni posadili 20 novyh jablonj. Za 10 lět, kako oni nadějut se, synovi budut sbirati jabloka s svojimi dětmi.