Za staroju tovarnjeju v kvartalu Podil v Kyjivě bylo parkovišče: 3 000 kvadratnyh metrov asfalta, rupy, slomjena ograda i kontejnery. Tovarnja se zakryla pred 15 lětami, i avtomobili tam stojali rědko. Lětom asfalt byl tako goreć, že vozduh nad nim trepetal.
Oksana, 41 god, arhitektka krajobraza, živje v zgradě pri parkovišču. Každy den ona gledala na tu sivu plošču iz okna i mislila: «To mogla byti zelena oaza.» V 2022 godu ona napisala peticiju v gradsku upravu: dati parkovišče žiteljam za obćinsky vrt. Podpisalo jej 800 ljudij.
Grad soglasil se — ale s uslovijem: grad ne daje pěnjez, i vrt musi byti «vrěmenny», bez kopanja v asfalt. Oksana se ne obeskuražila. «Ako ne možemo saditi v zemlju, budemo saditi na zemlju.»
Volonteri — susědi, studenti, penzionery — prinesli palety, stare vanny, drěvene kutije i daže stare gume. Oni napolnili jih zemljeju i kompostom, ktory podarila městska firma za zelenje. Za tri měseca na parkovišču bylo 120 grjad. Každa semja, ktora hotěla, dostala jednu grjadu za simvoličnu cěnu — 100 grivnj na god.
Ljudi sadili, čto hotěli: paradajzy, krastavci, kopr, cvětje, jagody. Starša gospođa Nina sadila tolko suncecvěty, zato že «oni sut kako maly ukrajinsky prapor». Studenti iz agronomičnogo fakulteta pokazali, kako dělati kompost iz kuhinjskyh ostatkov.
Vrt izměnil kvartal. Na asfaltu pod listjem bylo lětom na sedem gradusov hladnějše. Pčely i motylji, ktore tu nikogda ne byli, prileteli. Susědi, ktori godami ne govorili, sejčas měnjajut sadnice i recepty. Děti iz bliznjej školy imajut tu uroky biologije.
Ne vse bylo idealno. Někto kral paradajzy noćju. Vodu trěba bylo nositi v kantah, dokolě grad ne postavil pipu. I někoji vlastniki avtomobilov byli zli, že izgubili parkovišče.
Ale v septembru, na pervom «Festivalu žetvy», 400 ljudij sěděli za dolgym stolom na asfaltu i jeli boršč, kuhany iz zelenja s parkovišča. Oksana stojala pri stolu i smějala se: «Pred godom tu stojal jedin stary avtomobil i rasla tolko trava v rupah.»