Alina iz Kazani, 20 lět, studentka francuzskogo jezyka, hotěla govoriti francuzsky ne kako iz učebnika, ale kako v životu. Stipendija za studije v Franciji byla nedostupna, i ona našla drugy put: god kako au pair v semji v Lionu.
Au pair živje v semji, pomagaje s dětmi okolo 30 časov v tydnju i dostaje sobu, hranu i malu plaću — v Franciji okolo 320 evro na měsec. Semja takože plati jej tečaj francuzskogo jezyka. Alina našla semju Moreau čerez agenciju: Pjer, inžener, Kler, lěkarka, i dvě děti, Luiza (6) i Gabrijel (3).
Prvy měsec byl šok. Francuzsky, ktory ona učila tri lěta, na ulicah zvučal kako drugy jezyk. Ljudi govorili brzo, s slengom, a Gabrijel govoril na svojem «dětskom francuzskom», ktory ona sovsěm ne razuměla. Večerom ona plakala v sobě i pisala mamě: «Ja ničego ne razuměju i ničto ne znaju.»
Takože kultura byla inaka. Semja ne jela mnogo za zavtrak, ale večerja trajala dva časa, s trěmi hodami i dolgimi razgovorami. Děti jeli syr s plěsnjeju, ktory Alina ne mogla daže vonjati. I nikto ne imal tapočky doma — Alina byla šokirana.
Ale po trěh měsecah něčto se izměnilo. Luiza učila Alinu pesni iz vrtića. Gabrijel, kogda padal, plakal «Alina!», ne «Mama!». Kler skazala jej, že ona jest «čast semje». Alina počala sniti na francuzskom.
Ne vse bylo lehko. Někogda roditelji prihodili pozdno, i Alina rabotala bolje neželi 30 časov. Jednogo dnja ona skazala Kler, že to jest preveč. Ona bojala se, ale Kler se izvinila i potom plaćala za dodatne časy.
V svobodne dni Alina putovala s drugymi au pair iz Brazilije, Japonije i Ukrajiny — v Pariz, v Alpy, v Marsel. Vse oni govorili meždu soboju francuzsky, zato že to byl jedini obći jezyk.
Po godu Alina vratila se v Kazanj s certifikatom DELF B2 i s francuzskym akcentom, ktory jej učiteljka nazvala «lionsky». Luiza i Gabrijel zvonijut jej každy měsec po video. «Ja jehala za jezyk», govori Alina. «Ale ja vratila se s drugoju semjeju.»