Šahovsky klub «Zmaj» v Tuzli imaje 70 členov, malu salu nad kavarnoju i jednu tradiciju: 25 lět jego vodil Ramiz Hodžić. Ramiz, bivši profesor matematiky, sejčas 74 lět, osnoval klub v 1999 godu s pětimi prijateljami i dvěma starymi šahovnicami. Pod nim klub vyigral tri regionalne turnire i vyhoval nekoliko mladyh šahistov, ktori igrajut v reprezentaciji.
Ale v poslědnjih lětah členi zamečali problemy. Ramiz ne ljubil kompjutery. Turniri se organizovali s papirom i olovkom. Klub ne imal stranicu v internetu, i mladi ljudi ne znali, že on jest. Kasa byla v kutiji v Ramizovom stanu. Kogda někto predlagal novu ideju, Ramiz govoril: «Mi vsegda dělali tako, i to rabotalo.»
Na godišnjem sobranju v marcu Ramiz rěkl, že se kandiduje opet. Ale tentoraz imal i protikandidatku: Selmu Mujkić, 31 lět, programerku i bivšu Ramizovu učenicu, ktora v 14 lětah pod njegovim vodstvom stala prvakinjeju grada.
Atmosfera v salě byla napeta. Selma predstavila program: stranica i turniri v internetu, šahovske tečaji v školah, transparentna kasa s bankovnym računom i — to bylo najkontroverznějše — limit na dva mandata za predsědatelja. Někoji stari členi se razsrdili: «Ty hočeš izgnati Ramiza, ktory te naučil igrati!»
Selma odgovorila mirno: «Ramiz mene naučil igrati. On mene naučil i, že trěba mysliti neskoliko hodov naprěd. Ja to dělaju.»
Glasovanje bylo tajno. Selma vyigrala s 41 glasom protiv 26. Tri osoby ne glasovali.
Po rezultatu v salě bylo tiho. Ramiz vstal, pošel k Selmě i dal jej ruku. «Čestitaju. Ty vsegda imala dobry endšpil.» Potom on dodal, že hoče ostati v klubu kako trener mladyh.
Selma predložila jemu titul «počestny predsědatelj» i mesto v upravnom odboru. On prinjal.
Za jedin god klub imal 110 členov, i polovica byli mlajši od 20 lět. Ramiz každu sredu vodi tečaj za děti — s papirom, olovkom i dvěma starymi šahovnicami, ktore sut sejčas za stěklom v salě.