Nikola i Jovana, studenti iz Bělgrada, oba 21 god, imali plan na lěto: viděti Evropu bez samoleta. Oni kupili Interrail kartu na 15 dnij putovanja v jednom měsecu — za mlade ljudi do 27 lět ona stoila okolo 380 evro. S karteju oni mogut jehati skoro vsimi vlakami v 33 državah.
Prva etapa byla nočny vlak Bělgrad — Budapešt. Vagon byl stary, s jedno-tri posteljami v kupeju, i klimatizacija ne rabotala. Ale v pet jutrom oni vidili izhod sunca nad Dunajem, i Jovana skazala: «Tako jest počinati putovanje.»
Iz Budapešta oni jehali v Venu, potom v Salcburg, ktory jih iznenadil s gorami okolo grada. V Mjunhenu oni imali prvy problem: vlak v Cjurih byl otměnjen zaradi štrajka. Oni sěděli na stanici četyri časa, igrali karty s parom iz Portugalije i na koncu jehali drugym putem, čerez Štutgart. «Bez štrajka my ne by imali prijateljev v Lisabonu», smějet se Nikola.
V Švajcariji vse bylo krasno i drago. Kava za šest frankov! Oni kupovali hlěb i syr v supermarketu i jeli na klupi pri jezeru. Na panoramskom vlaku čerez Alpy Jovana snimila 300 fotografij.
V Parizu oni byli tri dnja i hodili pěški po 20 kilometrov na den, da ne plaćati metro. Potom Amsterdam, gde oni najmili velosipedy, i Berlin, gde oni spali v hostelu v Kreuzbergu. Ne vsi vlaky byli bezplatni s karteju: za brze vlaky v Franciji trěba bylo platiti rezervaciju — po 20 evro.
Najlěpše momenty ne byli v gradah, ale vo vlakah: razgovory s neznanymi ljudmi, krajobraz za oknom, čitanje, spanje s glavoju na rame drugogo. Nikola vsegda imal maly zapisnik i pisal každy den, kde oni jesu i čto jeli.
Po 30 dnjah oni vratili se v Bělgrad s pustymi kartami i polnymi glavami. Vsego oni potratili okolo 1 400 evro na osobu, s hostelami i hranoju. «Samoletom my by viděli šest gradov», skazala Jovana. «Vlakom my viděli Evropu meždu nimi.»