Ponedělok. Na puti na rabotu moj stary avtomobil počal izdavati novy zvuk: tihy, metalny «klak-klak-klak», kogda ja vrtěju volan na lěvo. Ja vključil radio glasněje. Problem rěšeny.
Vtorok. Zvuk jest glasněji. Kolega Goran skazal, že to može byti šarnir — ja ne znaju, čto to jest, ale on izgledal seriozno. On skazal, že ne trěba čekati.
Srěda. Ja čital forumy v internetu do polnoći. Po internetu, to jest ili ničto, ili katastrofa za 2 000 evro. Ja spal slabo.
Četvrtok. Ja pošel v servis na periferiji Skopja, ktory mi preporučil Goran. Mehanik, gospodin Aco, poslušal zvuk deset sekund i skazal: «Homokinetičny zglob. Lěvy. Trěba zaměniti.» Cěna: 60 evro za dělo i 120 za čast. Gotovo v ponedělok. Ja byl skoro srěćny — ne 2 000!
Petok. Bez avtomobila. Ja jehal avtobusom. Na stanicě ja čekal 25 minut. Ale ja čital knigu, ktoru ja počal pred trěmi měsecami.
Subota. Aco zazvonil: «Kogda my podnimali avtomobil, my viděli, že kočni diski sut tanki i amortizery protekajut.» Ješče 350 evro. Ja pytal, jest li to obvezno. On skazal: «Ako ne zaměnite, avtomobil ne projde tehničny pregled v aprilju. I kočnice — to jest vaša bezpečnost.» Ja soglasil se. Ja ne mogu skazati ne na bezpečnost.
Nedělja. Ja računal. Vse vkupě: 530 evro. Moj avtomobil jest star 14 lět i stoji, mabyt, 3 000. Žena pytala: «Ne bylo by lěpše kupiti drugy?» Ja ne znaju. Ja ljublju toj avtomobil. On imaje 280 000 kilometrov i vozil nas na more deset raz.
Ponedělok. Ja vzel avtomobil. Aco pokazal mi stare časti: zglob s razbitoju gumoju i rđave diski. On byl pošteny — ja viděl vse. Avtomobil jede tiho kako nikogda. Na puti domov ja vypnul radio i slušal tišinu. Za 530 evro tišina zvuči vrlo lěpo.
P. S. Ja otvoril štedni račun «Novy avtomobil». Za každy slučaj.