V 34 lětah Sergej imal dobru rabotu v logističnoj firmě v Beogradu, ale vse jedno v srědině měseca vsegda ostajal bez pěnjez. On imal dvě kreditne karty, kredit za avtomobil i postojanny minus na računu. Jedin den v supermarketu banka odbila jego plaćanje pred cěloju vrstoju ljudij. «To byl najponižajuči moment v mojem životu», on spominaje.
Togo večera on sěl s listom papira i sdělal to, čto nikogda ne dělal: zapisal vse svoje troškove. Okazalo se, že skoro 150 evro na měsec ide na dostavku jedla i ješče 50 na pretplaty, ktore on ani ne koristil.
Jego tetka Radmila, ktora 30 lět rabotala kako kasirka v banke, pověděla jemu o metodě kovertov. Ona jest vrlo prosta: v den plaće vybereš gotovinu i razdělaješ ju v koverty, po jednomu za každy tip troškov — hrana, transport, zabava, darunky. Kogda koverta jest prazna, kraj: na to ne tratiš vyše do slědujučego měseca.
Najprvo Sergeju to se zdalo staromodno. Plaćati gotovinoju v 21. stolětju? Ale on rěšil probovati. V prvy měsec koverta za zabavu izpraznila se za 10 dnij, i tri vikendy podrjad on musil sedeti doma. Bylo težko, ale on naučil lekciju. Gledati, kako banknoty izčezajut, bylo mnogo bolěje neželi priložiti kartu.
On otkazal pretplaty, počal nositi obed na rabotu v kutiji i prodal po internetu rěči, ktore ne koristil. Vse lišnje pěnjeze on daval na vraćanje dolgov, počinajuči s karty s najvysšimi kamatami.
Po 18 měsecah Sergej nikomu ničego ne dolžen. Papirne koverty on uže ne koristi — on imaje aplikaciju, ktora rabotaje tako samo. I prvy raz v životu on imaje šteđevinu: specialnu kovertu s imenem «Za vsaky slučaj».