Tina, 35 lět, arhitektka iz Kopra, byla sama tri lěta po razvodu. Jej prijateljice vse se ženili ili imali partnerov. Na rabotě byli tolko ženate kolegy ili studenti. V barah ona se čuvstvovala prestara. «Kde se ljudi srěćajut v 35 lětah?» ona pytala sestru. Sestra odgovorila: «V telefonu.»
Tina instalirala aplikaciju za upoznavanje. Ona napisala profil: tri fotografije (jedna na jadrnici, jedna s psom, jedna bez šminke), kratky tekst: «Arhitektka. Ljubim more, staru kuhinju i dolge razgovory. Ne iščem avanturu.»
Prvy tydenj byl šokantny. Ona dostala 140 «lajkov» i 60 poruk. Ale vekšina byla: «Hej lěpotica», «Kaj delaš?», ili fotografije, ktore ona ne hotěla viděti. Jedin mužčina pisal jej každy den, i kogda ona ne odgovorila, napisal grubo. Tina ga blokirala.
Ona se naučila filtrirati. Ona ne odgovarjala na poruky bez pytanja. Ona izbirala profili s tekstom, ne tolko s fotografijami. I ona imala pravilo: prvo srětenje vsegda v javnom městě, v dnevnom vrěmeni, i sestra znaje, kde ona jest.
V prvyh dvoh měsecah ona imala pet srětenj. Jedin byl 20 lět starši neželi na fotografiji. Drugy govoril 40 minut o svojej bivšej ženě. Treti byl simpatičny, ale po dvoh srětenjah prestal odgovarjati — «ghosting», kako to nazyvajut. Tina byla razočarovana i hotěla brisati aplikaciju.
Potom ona dostala poruku od Marka, 38 lět, inženera brodogradnje: «Vidim na tvojej fotografiji jadrnicu tipa Elan 31. Ty plovaš sama ili s posadkoju?» To byla prva poruka, ktora pokazala, že někto čital, ne tolko gledal.
Oni pisali dva tydnja, dolge poruky o morju, knigah, o tom, čemu se razveli. Potom oni pili kavu na Titovom trgu. Kava trajala tri časa. Potom oni šli na šetnju do sunčevogo zahoda.
Sejčas, po godu i pol, oni živut vkupě. Prošlogo lěta oni plovali s jadrnicoju do Grčke. Marko imaje dva syna iz prvogo braka, i Tina se uči byti «ne mama, ale prijateljica».
Tina ne idealizuje aplikacije. «Tam jest mnogo laži, mnogo površnosti i mnogo razočarovanja. Ale tam jest takože mnogo ljudij, ktori sut kako ty — sami, i ne znajut, kde iskati.» Ona se smějet: «Kogda naši vnuki budut pytati, kako my se srěli, my budemo skazati: na moru. Tehničeski to jest istina.»