V Mostaru, v starom kamenom domu blizko Starogo mosta, živje Amela, 38 lět, profesorica violine v muzičkoj školě. Jej dom imaje veliku gostinu s visokym stropom, drěvenym podom i oknami na rěku Neretvu. Pred trěmi lětami ona imala ideju: «Čemu tolko v koncertnyh salah? Muzyka zvuči najlěpše tam, kde ljudi živut.»
Tako počeli «koncerti v gostinoj». Jedin raz v měsecu Amela odstavi mebelj k stěnam, postavi 40 stulov — svojih, posuđenyh od susědov i iz crkve — i pozovi muzičare. Ulaz jest «po želji»: ljudi dajut v kutiju pri vhodu, koliko mogut. Vse pěnjeze idut muzičarom.
Kto igraje? Studenti iz muzičke akademije v Sarajevu, ktori trěbujut opyt pred publikoju. Stari džez-muzičari, ktori igrali v Jugoslaviji. Pěvačica sevdalinki — tradicionalnyh bosanskyh pesnij o ljubovi i tuge. Jedin raz byl pianist iz Beča, ktory byl na odpusku i slyšal o koncertah od taksista. On igral Šuberta dva časa — i ostal na večerju.
Publika jest mešana: profesori i studenti, turisti, susědi v papučah, ktori nikogda ne by išli v koncertnu salu. Děti sědijut na podu napred. Baba Hajra, 87 lět, sosěda, prihodi na každy koncert s kolačem. «Kogda ja byla mlada, muzika byla v každom dvoru», ona govori. «Sejčas ona jest v telefonah. Amela ju vratila v dom.»
Najosobno jest blizkost. Muzičar ne stoji na sceni daleko — on jest tri metra od tebe. Ty vidiš, kako on diše pred trudnym taktom, kako mu se trěsut ruky. Po koncertu ljudi govorijut s muzičarami, pijut vino i kavu, pytajut o instrumentah. «V koncertnoj salě ty aplaudiraš i ideš domov», govori Amela. «Tu ty ostajaješ do polnoči.»
Ne vse jest lehko. Susěd iz drugoj strany ulice jedin raz pozval policiju zaradi šuma — o 22:30, kogda bubnjar igral solo. Policaj prišel, slušal pet minut i ostal do konca. Takože jest problem s parkovanjem: ulica jest uzka, i ljudi ostavljajut avtomobile vsude.
Amela ne zarabotaje ničto. Naopak — ona plati za vino i čiščenje. «Ale ja dobyvaju něčto, čto ne možno kupiti», ona govori. «Moj dom jest poln muzyky i ljudij. Kogda ja byla mala, v vojnu, moj dom byl tih i temny. Sejčas on poje.»