V oktobru Maja i Rok iz Celja dostali pismo iz občinskogo vrtca: «Žal nam jest, za vaše děte, Lano, ne jest svobodnogo města. Ona jest na 23. městě na spisku čekanja.» Lana imala 11 měsecev. Majin roditeljsky odpusk koncal se v januaru.
V Sloveniji děti mogut ići v vrtec od 11 měsecev, i roditelji imajut pravo na město. Ale v praksě, v někojih občinah, osobno v gradah, ne jest dosti města za najmlajše. Grupa za děti od 1 do 2 lět imaje maksimalno 12 dětij i dvě vzgojiteljice, i vzgojiteljic jest malo.
Maja jest medicinska sestra v bolnicě i rabotaje v smenah. Rok jest elektrikar s vlastnoju firmoju. «Ako ja ostanem doma, my izgubimo polovicu prihoda», govori Maja. «Ako Rok ostane doma, on izgubi klientov.»
Oni iskali vse opcije.
Privatny vrtec: v Celju jest jedin, s cěnoju 650 evro na měsec. Občina plaća čast za javne vrtce, ale za privatny — menje. To by byla polovica Majine plaće. I spisok čekanja tam takože byl dolgy.
Varuška: susěda imala prijateljicu, ktora čuvaje děti doma. 8 evro na čas. Za 40 časov v tydnju — 1 280 evro na měsec. Nevozmožno.
Baba i děd: Rokova mama živje v Mariboru, 80 kilometrov daleko. Majini roditelji rabotajut ješče. Ale Majina mama, 58 lět, rěšila: «Ja vzemem 4 měseca neplaćenogo odpuska. Ja hoču viděti moju vnuku, ne jako ona raste na fotografijah.»
Takože Maja izměnila svoj grafik v bolnicě: ona rabotaje sejčas tolko noćne smeny, tri v tydnju, zato že noćju Rok jest doma. To jest tjažko — ona spi malo, i Rok i ona se vidijut tolko na vikendu.
Oni napisali pismo občini, kako i drugi 40 roditeljev. Roditelji se organizovali v grupu na socialnoj seti i prišli na sednicu občinskogo sveta s dětmi v kolaskah. Lokalna televizija snimala.
Po dvoh měsecah občina objavila: v staroj školskoj zgradě otkryje se dodatna grupa za 12 dětij od aprila. Lana byla na spisku — na 8. městě. V aprilu ona počala hoditi v vrtec.
Prvy den ona plakala, kogda Maja ušla. Maja plakala v avtomobilu. Po tydnju Lana bežala k vzgojiteljici s rukami gore.
«Ja ne viděla jasno, koliko jest trudno, dokolě se ne stalo nam», govori Maja. «Sejčas ja vidim, že vrtec ne jest tolko za děti. On jest i za roditeljev, ktori hočut rabotati.»