Pred desetimi lětami selo Lešnica v gorah zapadnoj Makedonije izgledalo kako město bez budućnosti. Iz 800 žiteljev v 1970-yh lětah ostalo tolko 46, skoro vsi starše 70 lět. Škola byla zakryta v 2009 godu, poslědnji magazin v 2012. Avtobus prihodil dva raza v tydenj. Mladi odhodili v Skopje, v Germaniju ili v Švicarsku i vračali se tolko na pogrebe.
Vse se preměnilo, kogda Elena i Darko, učiteljka i programist iz Skopja, kupili stary kamenny dom babe Darka. Oni hotěli tolko město za vikendy. Ale v 2020 godu, kogda mnogi mogli rabotati iz doma, oni ostali v selu na stalno.
Darko organizoval bystry internet — on i sosědi sami zakopali kabel. Elena počala davati lekcije anglijskogo starym ljudem, ktori hotěli govoriti s vnukami v zagranici. Potom oni preměnili polovicu doma v malu gostinicu. Turisty iz Holandije i Poljske prihodili hoditi po gorah i jesti domašnji syr babe Vesny.
Uspěh privlěkl drugyh. Mlada para iz Bitole otvorila pčelarstvo. Dva brata vratili se iz Germanije i obnovili stary mlin. Každy avgust selo organizuje «Den syra i meda», i v poslědnji god prišlo skoro 3 000 posětiteljev.
Najvažnějši moment byl lani v septembru: škola se opet otvorila, s devetimi dětmi i jednoju učiteljkoju. Baba Vesna, 84 lět, plakala na otvorjenju. «Ja myslila, že ja budu poslědnja, ktora bude pogrebena tu. A sejčas ja opet slyšu děti.»
Problemy ostajut. Lěkar prihodi tolko raz v tydenj, i zimoju doroga jest često zakryta sněgom. Ale v selu sejčas živje 112 ljudi, i Darko i Elena uže iščut stary dom za svojih prijateljev.