Draga babo,
prošli uže dva měseca, odkogda ja prijehala v Krakov na Erasmus. Prosti, že ja pišu tako pozdno! Ja znaju, že ty ne ljubiš telefon, zato ja pišu ti pravo pismo.
Ja živu v studentskom domu blizko univerziteta. Moja sosědka po sobě jest Francuzka, Kloe. Ona jest vesela, ale vstavaje v 6 časov i pije kavu pred oknom kako stara dama. My govorimo měšanicu iz anglijskogo, polskogo i francuzskogo.
Studije sut trudne. Profesori govorijut bystro, i polsky jezyk jest podobny na makedonsky tolko na prvy pogled. Ale ja uže razuměju skoro vse na lekcijah. V četvrtok ja imala prvu prezentaciju na polskom! Ja byla vrlo nervozna, ale profesor skazal «bardzo dobrze», to jest «vrlo dobro».
Krakov jest prekrasny. Stary grad, Rynok, zamok Vavel nad rěkoju Visloju... Večerami my hodimo s prijateljami na pierogi. Ale tvoja pita jest lěpša, babo!
Někoji dni mi jest smutno. Osobno v nedělju, kogda ja dumaju o tvojej kuhinji i o tvojih kolačah. Ale ja ne žaluju, že ja jesm tu.
V decembru ja prijedu domov na dva tydnja. Prigotovi mi, prošu, tavče gravče!
Celuju te mnogo,
tvoja Ana
P.S. Ja poslala ti takože kartku s fotografijoju Vavela.