Maja i Tin iz Varaždina byli vkupě sedm lět. Kogda oni rěšili imati svadbu, jih roditelji hotěli veliku svadbu: 200 gostej, restoran, orkestr, cely den i noć. Ale Maja i Tin ne hotěli tako. «My hočemo tolko najbližših ljudi», skazala Maja.
Oni organizovali svadbu v sadu babe Tina, na selu blizko grada. Tam rastut stare jablonje i velika lipa. Gostej bylo tolko 30: roditelji, bratja i sestry, babe i dědy i několiko najlěpših prijateljev.
Vse oni dělali sami. Maja i jej sestra sšili běle girlandy iz tkaniny. Tin i jego otec postavili dolgy drěvjany stol pod lipoju. Mama Maje spekla tort s jagodami i cvětjami. Prijatelj Luka, ktory igraje na gitarě, igral muzyku. Maja nosila prosto bělo platje i cvětja v vlasah, ne veliko svadebno platje.
Ceremonija byla kratka: matičar prišel v sad, i Maja i Tin čitali svoje obećanja. Babuška plakala. Potom vsi jeli, pili domašnje vino i tancevali na travě do polnoći.
Svadba stoila tolko 3000 evro. Ušteđena srědstva oni potratili na putovanje v Portugaliju.
«To byl najlěpši den v mojem žitju», govori Maja. «Ne bylo stresa, tolko ljubov i dobri ljudi.»