V ponedělok v naš tim v Bratislavě prišel novy kolega. Jego zovut Javier i on jest iz Valensije v Španiji. On jest dizajner i bude rabotati s nami na novoj aplikaciji. Šef, gospodin Kovač, predstavil jego vsim na jutrnjem sastanku.
Javier govori po-anglijsky i malo po-slovačsky. On učil se slovačskogo jezyka tri měseca pred priezdom. Na sastanku on skazal: «Dobry den! Ja jesm Javier. Izvinite, moj slovačsky ješče ne jest dobry.» Vsi se usměhnuli.
Ja, Martina, sedim pri njem v ofisu, zato šef prosil mene pomogati jemu. Ja pokazala jemu kuhinju, kopirku i kde jest najlěpša kava. V polden my pošli vkupě v malu kantinu. Javier byl udivjeny: «Obed v 11:30? V Španiji my obědvajemo v 14 ili 15 časov!» On takože ne razuměl, čemu mnogo kolegov nosi papuče v ofisu.
Prvy tydenj byl za njego trudny. Bylo hladno i doždlivo, i on ne imal toplu kurtku. On takože tugoval po svojej semje. Ale kolegi byli prijateljski. Peter priglasil jego na futbol v četvrtok. Ja dala jemu adresu dobrogo magazina s kurtkami.
V petok Javier prinesl v ofis veliku španjolsku tortilju, omlet s kartofami, za cely tim. Vsi jeli i hvalili. «Slědujuči raz ja sdělaju paelju!» on obećal. Sejčas on jest naš kolega i takože prijatelj.