Každe jutro v 7:40 Denis iz Jaroslavlja čekaje avtobus na ostanovkě pri svojem domu. I každe jutro tam takože stoji jego sosědka, Anna Sergejevna, pensionerka iz drugogo podjezda. Oni živut v jednom domu uže tri lěta, ale ranše govorili tolko «Dobry den».
V jedin hladny oktobrsky den avtobus kasnil. Anna Sergejevna pogledala na nebo i skazala: «Zima skoro prijde, kako dumaješ?» Denis odgovoril: «Da, po radiju skazali, že v subotu bude sněg.» «Ah, sněg v oktobru! V mojej mladosti tako ne bylo», ona vzdyhnula.
Potom ona pytala, kde on rabotaje. Denis razkazal, že on jest inžener na zavodu na drugoj straně Volgi. Anna Sergejevna razkazala, že ona 35 lět rabotala kako učiteljka himije. «Možno, ja učila tvoju mamu!» ona se smějala.
Avtobus ješče ne prišel. Oni govorili o pogodě, o cěnah v magazinah i o novom parku, ktory grad gradi za domom. Anna Sergejevna skazala, že ona ljubi pekti pirogi. «V nedělju ja peku pirogi s kapustoju. Prijdi na čaj!»
Konečno avtobus prišel, 15 minut pozdno. Denis ne byl zly. V nedělju on pošel k Anně Sergejevně s korobkoju konfet. Pirogi byli prekrasne. I sejčas oni sut dobri prijatelji.