Na dvoru starogo doma v Žižkovu v Pragě visi drevěna kutija, obojena v modro, so stekljanymi dvercami i malym kryšem. Vnutri stojat knigy. Napis rukoju objasnjaje pravila: «Vozmi knigu — ostavi knigu. Ili vozmi i vrati, kogda pročitaješ.»
Ideja prišla Juriju, 57-lětnomu stolaru iz sosědnjogo vhoda. On viděl podobne kutije, kogda byl u syna v Kanadě, i pomyslil, že i na jih dvoru to može rabotati. On sdělal kutiju v svojej dělarnji iz ostatkov dosk, dogovoril se s upravoju doma i postavil v nju 30 knig iz svojej biblioteky.
Někoji sosědi byli skeptični. «Za tydenj vse rozkradut», varoval jego domovnik. I pravda, najprvo kutija se izpraznila vrlo brzo. Ale uže za několiko dnij tam počali pojavljati se nove knigy: detektivy, dětske bajky, vodiči, kuharske knigy i ješče slovnik japonskogo jezyka.
S vrěmenem kutija stala městom susrětov. Sosědi stanut, gledajut, čto jest novo, i govorut o pročitanom. Jedna stara žena každy tydenj ostavi roman s kratkoju zapiskoju na prvoj stranici: čto jej se dopadalo i čto ne. 17-lětny junak, ktory prvo ne čital ničego, blagodareči kutiji odkryl naučnu fantastiku. I děti iz sosědnjej školy narisovali na kryšu životne.
Ne vse bylo glatko. Jedin raz někto razbil steklo, i v zimu od vlagy se pokazilo několiko knig. Ale každy raz, kogda se ničto stane, najde se sosěd, gotovy pomogati.
Sejčas v kvartu jest uže pet takyh kutij. «Ja tolko hotěl poděliti svoje knigy», govori Jurij. «A na konec poznal polovinu dvora.»