Kira iz Samary uznala od prijatelja, že jej drug Artem imal operaciju na kolěně. On igral futbol v subotu i neudačno padal. V bolnici lěkari skazali, že trěba operovati.
V srědu po rabotě Kira pošla v bolnicu. Najprvo ona kupila v magazinu ovoće, sok i novy krimi-roman, zato že Artem ljubi detektivy. Na recepciji bolnice ona pytala: «V kakoj sobě leži Artem Volkov?» Medsestra pogledala v kompjuter: «Ortopedija, tretji etaž, soba 312. Časy posěćenja sut do 19:00.»
Artem ležal v sobě s dvěma drugymi pacientami. Jego noga byla v velikoj ortozě. On byl blědy, ale vesely. «Kira! Ty jesi prva, kto prišel!» On razkazal o operaciji: ona trvala dva časa, i on spal pod narkozoju.
«Boli?» pytala Kira. «Malo. Ale najgorše jest, že ja ne mogu hoditi bez kostylej šest tydnjev. I hrana tu jest užasna!» Kira se smějala i dala jemu jabloka i roman.
Oni govorili jedin čas. Starši pacient v sosědnoj posteli razkazal smešne istorije o svojej mladosti. Medsestra prišla dati Artemu lěkarstva i skazala, že Kira dolžna skoro odhoditi.
Pred odhodom Kira obećala: «V subotu ja prijdu opet i prinesu domašnju hranu.» Artem se usměhnul: «Ty jesi prava prijateljka.»