Petar iz Kumanova imaje 15 lět i hodi v deveti klas osnovnoj školy. Každy god učeniki devetogo klasa dělajut dva tydnja praktiky v firmě. Petar ne znal, čto izbrati. Jego mama predložila: «Čemu ne pekarnja? Ty ljubiš jesti hlěb!»
Pekarnja gospodina Ilije jest blizko jego doma. Prvy den Petar musěl prijdti v 5 časov jutrom! Budilnik zazvonil v 4:30. On skoro ne mogl otvoriti oči.
V pekarnji uže bylo toplo i pahlo svěžim hlěbom. Gospodin Ilija dal jemu běly fartuh i šapku. «Najprvo ruky. Higiena jest najvažnějša», on skazal. Petar umyl ruky i počal rabotati.
Prve dni on tolko nosil mešky muky, čistil stoly i myl posudu. To bylo dosadno. Ale v tretji den gospodin Ilija pokazal jemu, kako dělati burek: tenko testo, syr, maslo. Petar dělal greške i testo se rvalo. Ilija se smějal: «Moj prvy burek byl gorši!»
V drugom tydnju Petar uže sam pekl kifle i pomogal pri kasě. On razgovarjal s kupcami i pisal račune. Jedna stara gospa každy den kupovala dvě kifle i govorila: «Ty jesi novy pekar? Dobro!»
Na poslědnji den Ilija dal jemu potvrđenje za školu i veliku kutiju s burekom za semju. «Jesli hočeš, prijdi lětom rabotati», on skazal. Petar ješče ne znaje, čto bude studovati. Ale sejčas on znaje, že rano vstavati ne jest tako strašno.