Ja jesm Aljona, mně jest 24 lěta i ja živu v Minsku. Ja rabotaju v IT-firmě, ktora imaje klientov v Poljskoj. Pred jednym godom moj šef skazal: «Bylo by dobro, jesli ty budeš govoriti po-poljsky.» Tako ja počala učiti se.
Najprvo ja hodila na kurs dva raza v tydenj. Gramatika byla jasna, ale ja ne razuměla, kogda Poljaki govorijut bystro. Togda moja učiteljka dala mi sovět: «Gledaj serialy!»
Ja našla poljsky serial o mladoj doktorkě v bolnici v malom gradu. V njem jest ljubov, drama i mnogo smešnyh scen. Najprvo ja gledala s ruskymi titrami. Potom s poljskymi. Sejčas, po šest měsecah, ja gledaju bez titrov!
Každy den ja gledaju jednu epizodu, 45 minut, v metro na rabotu ili večerom. Ja zapisuju nove slova v tetrad. Naprimer, ja naučila se mnogo medicinskyh slov i takože, kako Poljaki govorijut v kafe, v magazinu, na rabotě.
Najlěpše jest, že ja slyšu pravy jezyk, ne jezyk iz učebnika. Ja znaju, kako ljudi se šalijut, kako se svađajut i kako govorijut o ljubvi.
Prošly měsec ja byla na sastanku s klientami v Varšavě. Jedin klient pytal: «Kde ty se naučila tako dobro govoriti?» Ja se usměhnula: «V bolnici!» On ne razuměl, i ja razkazala o serialu.