Kamil iz Bydgošči kupil podržano avto od sosěda. To bylo malo sěro avto, staro devet lět, ale v dobrom stanju. Sosěd dal jemu ključi, dogovor o kupnji i stare dokumenty. Ale Kamil ne mogl srazu jezditi: on musěl registrovati avto na svoje ime v tečenje 30 dnej.
V ponedělok on pošel v urad za komunikaciju. Najprvo on vzel nomer iz aparata i čekal. Po 40 minutah jego nomer pokazal se na ekranu. Urědnica prosila jego dokumenty: osobnu kartu, dogovor o kupnji, potvrđenje o tehničnom pregledu i polisu osiguranja. Kamil imal vse, krome polisy! On zabyl, že trěba kupiti osiguranje pred registracijoju.
On šel v agenciju osiguranja blizko urada i kupil polisu na jedin god. To trvalo jedin čas. Potom on vratil se v urad i opet čekal.
Ta že urědnica usměhnula se: «Vy jeste nazad!» Ona prověrila vse i Kamil zaplatil 180 zlotyh. Ona dala jemu nove registracijske tablice i vremenno potvrđenje. «Stalny dokument prijde za měsec poštoju», ona skazala.
Doma Kamil i jego syn namontovali tablice na avto. Syn byl gordy: «Tata, to jest naše avto!» Večerom oni pojehali na prvu vožnju k rěkě.