Alsu iz Kazani rabotaje v knigarnji. V ponedělok rano ona jehala metrom na rabotu. Ona byla vrlo umorjena i čitala knigu. Na svojej stanciji ona bystro vyšla iz vagona i zabyla torbu na sedišču! V torbě byli jej novčanik, ključi i kosmetika. Kogda dveri se zakryli, ona uviděla, že jej ruky sut prazne. Bylo pozdno.
Alsu pošla k dežurnoj na stanciji. Ženšina v uniformi skazala: «Ne bojte se. Mnogo ljudi zabyvaje věci v metro. Vlak jede do poslědnjej stancije, tam rabotniki prověrjajut vagony.» Ona zapisala opis torby: črna, kožana, s malym zlatym zamkom.
Popoldne Alsu dostala zvonok: «Vaša torba jest v bjuro najdenyh věcij na Centralnoj stanciji.» Večerom ona pojehala tamo. V maloj sobě byli polki s zontikami, rukavicami, telefonami i daže velikym plišastym medvědom. Rabotnik pytal: «Čto jest v vašem novčaniku?» Alsu skazala: «Fotografija mojej mačky i karta knigarnji.» Rabotnik otvoril novčanik, uviděl fotografiju i usměhnul se. Vse bylo v torbě. Alsu podpisala dokument i vzela torbu.
«Sejčas ja vsegda prověrjam sedišče, kogda vyhodžu iz vagona», ona govori.