Každu subotu v sedm časov jutrom gospa Marija iz Maribora beret svoju staru košaru i ide na rynok. Ona to dělaje uže tridset lět, od dnja, kogda ona prišla živěti v Maribor.
Na rynku Marija imaje svoj ritual. Najprvo ona kupuje jajca u gospodina Franca. On jest seljak iz Pohorja i prodaje jajca i syr. Oni govorijut o pogodě i o jego kokošah. Potom ona ide k Aně, ktora prodaje ovoće i zeleninu. Marija nikogda ne kupuje pomidory zimoju, tolko lětom. «Zimoju oni ne imajut vkusa», ona govori.
V devet časov Marija sedi v maloj kavarnji pri rynku i pije kavu s mlěkom. Tam ona vsegda vidi svoje prijateljky, Zdenku i Irenu. Oni govorijut o vnukah, o bolězniah i o novostjah v gradu.
Za tridset lět mnogo se izměnilo. Někotori prodavači odišli v pensiju, drugi umrli. Sejčas na rynku sut mladi ljudi s organičnymi produktami i kartami za plaćanje. Ale Marija ješče plaća gotovinoju.
«Supermarket jest bliže», govori jej syn. «Čemu ty ideš na rynok?» Marija se usměhaje: «V supermarketu nikto ne zna mojego imene.»