Katarina iz Osijeka ljubi čitati. Každy večer ona čita jedin čas pred spanjem. Ale od několiko měsecev ona imala problem: po deset minutah čitanja jej glava stala boleti. Bukvy byli nejasne i ona musěla držati knigu daleko od očij. Na rabotě pred kompjuterom bylo takože tako.
Najprvo ona dumala, že jest tolko umorjena. Potom kolega skazal: «Možno, tebe trěba okulary?»
Katarina pošla k optiku v centru grada. Optičarka byla prijateljska i dala jej sesti pred specialny aparat. Katarina čitala bukvy na stěně: veliko «E», potom menše i menše. Najmenše bukvy ona ne mogla viděti. Potom optičarka prověrila jej oči s raznymi steklami. «S tym lěpše? Ili s tym?»
Rezultat byl jasny: Katarina imaje dalekovidnost, kako mnogo ljudi po 40 lětah. Ona potrěbuje okulary za čitanje. Optičarka pokazala jej mnogo okvirov: okrugle, kvadratne, črne, zlate, črvene. Katarina izbrala tenky zlaty okvir.
Okulary byli gotove za pet dnej. Kogda Katarina naděla jih prvy raz, ona skoro kriknula: bukvy byli tako jasne i ostre! Tu noć ona čitala dva časa. Glava ne bolěla.